La Vie en Rose......

Κυριακάτικο βροχερό απόγευμα! 

Δεν συμπαθούσα ποτέ την βροχή...ως εχθές, καμιά φορά χρειαζόμαστε ένα τόσο δα ερέθισμα για να αλλάξουμε πράγματα που ως τώρα τα θεωρούσαμε δεδομένα.

 Μέρες πριν, γυρνώντας στο σπίτι, έβρεχε καταρρακτωδώς, αντί να προσπαθήσω να προστατευτώ απο αυτήν, κατέβασα την κουκούλα μου και άφησα την βροχή να χαιδέψει το πρόσωπο μου, κοίταξα για λίγο προς τον ουρανό, έκλεισα τα μάτια μου και την άφησα να με απαλύνει....να με ηρεμήσει, να με ταξιδέψει ώς εκεί απο απ' όπου ξεκινάει.....από τα σύννεφα!!!!

Είναι τόσο όμορφο να μπορείς να αφήνεις τον εαυτό σου κάποιες φορές. Είναι τόσο όμορφο να μπορείς να περάσεις στην απέναντι όχθη, μόνο και μόνο για να δεις πως είναι, για να γεμίσεις το βιβλίο σου με μια ακόμη σελίδα γεμάτη εικόνες και συναίσθημα!!!

Δεν θα ήταν πραγματικά όμορφο, αν κάποιος μπορούσε με μια μηχανή του χρόνου να γυρίζει πίσω, στην εποχή που θέλει εκείνος να γνωρίσει, σε μια εποχή που έχει δεί μόνο απο βιβλία και να γίνει ένα με τους ήρωες....(όπως στο Midnight in Paris).

Ναι...είμαι ρομαντική, θα ήθελα να ζω στην εποχή της Αναγέννησης, να φοράω εκείνες τις μακριές τουαλέτες...πάντα τις ζήλευα, γι' αυτό άλλωστε μου αρέσουν και οι ταινίες εποχής!!!!

Είμαι ονειροπόλα....θέλω να ζήσω τον παθιασμένο έρωτα μιας ταινίας, την τρέλα μιας γυναίκας που αγαπά, θέλω να έχω την ευκαιρία να πω, (έστω κι αν αύριο δεν ξυπνήσω) ο,τι αγάπησα και αγαπήθηκα παράφορα!!!

Θέλω να μου δωθεί η ευκαιρία να κάνω ένα ταξίδι, εκεί στα πλακόστρωτα σοκάκια του Παρισιού, να περπατήσω στις Όχθες του Σηκουάνα, να γνωρίσω το μεταμεσονύχτιο Παρίσι, να καθίσω σε ένα μικρό συνοικιακό cafe με πολύχρωμες καρέκλες και τραπέζια, δίπλα σε χτιστές ζαρντινιέρες με πολύχρωμα λουλούδια, χαζεύοντας τους πλανόδιους καλλιτέχνες του ποταμού και κάπου στο βάθος να ακούγεται δίσκος της Edith Piaf με το ''La Vie en Rose''.... γιατί η ζωή είναι σαν τριαντάφυλλο...!!!!

.......''μάθε να το κρατάς από τα πέταλα του, για να μην νιώθεις μόνο τα αγκάθια του.....''

Όμορφη Κυριακή σε όλους!!!